★☆|| 동해 LoVeR ♥|| ★☆

คำถามถึงพี่นี

" พี่นี รักคยูมากกว่ารักพีตอนสมัยก่อนรึเปล่า "

ทำไมเอฟถึงถามน่ะเหรอ เพราะว่าเอฟก็กำลังสับสนอยู่เหมือนกันว่า

ถ้าเทียบระหว่างมะพี คนเดิม

!!! กับด๊องในตอนนี้ !!!  

เอฟรักใครมากกว่ากัน

คำตอบจากพี่นี

" ไม่รู้เลย "
" พี่ไม่รู้เลยจริง ๆ "
" แต่พี่ไม่เคยเสียน้ำตาให้พี ... แม้แต่ครั้งเดียว "

คำตอบของเอฟ

...ก็คงเหมือนกับพี่นี คือตอบไมได้... ไม่ได้เลย

..ความรุ้สึกมันต่างกัน

ความรักที่มีให้มะพี มันไม่เคยลดลงเลยนะ ถึงตอนนี้ก็ยังรักอยู่

จิงๆมะพีก็ยังเป็นคนเดิม คนเดิมเสมอ ...ที่จะยังอยู่ในใจเอฟ...

................................

" พี่รู้แค่ว่า ... ถ้าเทียบกันเรื่องระยะเวลา "
" พี่รักพีมาตั้งแต่ ม.3 จนตอนนี้ก็ปี 4 แล้ว "
" พี่รักพีมานานมากกก "
" แต่เวลา ... มันไม่ใช่ทุกอย่างใช่มั๊ย เอฟ ? "

..........................

" ใช่ ... แต่กับเอสเจ มันไวมากเลยนะ "
" ใช้เวลาไม่นาน ... ก็รักได้ขนาดนี้แล้ว "
" ต่อไปจะรักขนาดไหน ... รักมากกว่านี้ไม่ได้อีกแล้ว" รักมากกว่าตัวเอง.....รักทั้งๆที่ไม่รู้ว่าทำไมถึงต้องรักมากมายขนาดนี้ "

วันนี้วันอังคาร ที่30 กุมภาพันธ์ 2550

วันนี้แล้วสินะที่จะได้เจอเอสเจ ตอนนั่งสอบ นั่งคิดถึงแต่อีกฝั่งถนน เอสเจๆๆ จะอยู่ที่นั่นรึยังนะ

เด๋วเราก็จะได้เจอกันแล้ว ด๊องจ๋า ทึกจ๋า

หลังจากสอบไซไคเสร็จ ก็รีบเดินไปหาเรนที่โรงแรมดุสิต เห็นน้องกลุ่มนึงรีบวิ่งก็เลยวิ่งตามไป

ปรากฏว่าเป็นรถเอสเจ กรี้ดดด

เบียดสุดชีวิตเพื่อที่จะได้เห็น

คนแรกที่เห็นก็คือคิบอม หล่อโค่ดด

แต่นั่งเฉยๆ ( ช่วยเล่นกะแฟนๆหน่อยได้มิเคอะ - -)

มองไปข้างหลังเห็นยอกแจเล่นกระจก น่ารักได้อีกกก

เห็นคังอิน เห็นซีวอนกะฮัน …

อ้าวว แล้วด๊องล่ะ ในที่สุด ด๊องก็เผยโฉมหน้าสุดน่ารัก หล่อ เท่ออกมทา

นั่งอยู่ข้างใน..ข้างๆคิบอม

ยื่นหน้าออกมามองข้างนอก ดูแฟนเพลง ละก็ยิ้มม กรี้ดดด ละลายยยย

หลังจากนั้นน เอสเจก็ค่อยๆทยอยเปลี่ยนมาลงรถตู้

โดนเบียดสุดๆ เห็นแต่น้องคยูคนเดียว

พูดได้คำเดียว หล่อโว้ยยย

และแล้วรถก็วิ่งออกไปหลังโรงแรม

โฮกกก ยังไม่ได้เห็นทึกกี้เลย

หลังจากนั้นก็โทรไปกรี้ดดดใส่พี่นีว่าได้เจอน้องคยูแล้ว หุหุ

พี่นีกะฝนก็บอกจะรีบออกมา

เดินไปหาน้องเรนข้างใน

เรนซื้อเสื้อให้น้องมินด้วย ผูกโบว์สายรูปหัวใจ

นั่งต่อคิวกันจะขึ้นไปข้างบน

ละพี่นีกะฝนก็ตามมา

แต่ละคน ทำป้ายกันมาหมดเลยอ๊ะ ฮือออ

ชอบหมวกของพี่นีกะของฝน คยูกะทึกกี้จะใส่มั้ยเนี่ยย อยากเห็นใส่ในคิสจังเลย

นั่งเขียนภาษาเกาหลีกันระหว่างรอ

ส่วนเราก็นั่งอ่านหนังสือต่อไป เหอๆๆ อิมมูโนยังไม่ได้อ่านเลย แงงง

ซักพักพิมก็มาถึง กว่าจะบอกทางมาได้ คอแทบแตก เสียงกรี้ดดดดังมากอ่ะนะ

พอขึ้นไปชั้นสอง เข้าไปนั่งรอในห้องกะฝนแระน้องเรนจุง

ตื่นเต้นได้อีก จะได้เจอเอสเจแล้ววว

มีแค่กำแพงบางๆกั้น พอเปิดประตูทีนึงก็กรี้ดดกันที

พอใกล้ๆจะได้เข้าก้ไปนั่งกับพี่นีและก็พิม

ได้นั่งใกล้คนที่แต่งตัวเป็นซินด้วย เอาวะ ซินไม่มานั่งใกล้คนคอสเพลซินก็ยังดี ฮ่าๆๆ

ตอนนี้..พวกเรา ตื่นเต้นกันใหญ่ว่าจะได้ใคร

….ฝนบอกเอฟ เด๋วเราไปต่อแถวทึกกันนะ … งื่อ ฝนน เค้าเลือกไม่ถูกก ทำไงดี

นึกในใจ..ถ้าเลือกได้จะเดินไปให้ใครเซ็นดี ด๊องทึกๆๆๆๆ

ละฝนก็แซว (แบบเป็นลางร้ายมากๆ ) เด๋วเอฟตัดสินใจไม่ถูก เดินไปหาชินดงแทนแน่เลย 555+….

คนข้างหน้ามองเห็นเอสเจผ่านประตูก็กรี้ด…และก็พยายามนั่งเรียง ว่าจะได้ตรงกับใคร

คนข้างหน้าพูดว่า ชินดงนั่งไหน ถามคำเดียว เหอๆ (กรูจะได้ไม่นั่ง-*-)

ไอ้เราก็หัวเราะ ใช่ๆ เอาใครก็ได้ที่ไม่ใช่ชินดง ไม่เรื่องมากละ รักเอสเจทุกคนเลยย

พอเข้าไปในห้อง คนที่ออร่าเปล่งประกายที่สุด ในสายตาเรา ก็คงไม่ใช่ใคร ด๊องนั่นเองง

คนที่นั่งข้างๆก็สวยไม่ใช่เล่น สุดที่รักทึกกกี้ …กรี้ดด วันนี้สวยมากๆ

พยายามมองให้ครบทุกคน

ขนาดเรียววุคยังหล่อเลย กรี้ดดด

ชินดงก็ดูดีนะ*-*

นอกนนั้นก็หล่อหมดอ่ะ โฮกกกก มองไม่ทัน

จ้องแต่หน้าด๊อง พอด๊องว่าง ก็ตะโกนขึ้นไป ทงเฮๆๆๆๆๆ

ด๊องได้ยินละมิงมาพอดี ก็โบกมือตอบ กรี้ดด กรูจะเป็นลมม

ละก็มีอีกตอนนึง  ด๊องแกล้งเอามือไปบีบบคอป๋า   น่ารักมากๆ  ซีวอนเห็น ก็เลยแก้แค้นแทนฮันด้วยการบีบคอทึกบ้าง อิอิ  น่าร้ากที่สู้ดเลยย)

อ้าว ตอนแรกก็อยู่แถวหน้าดีๆ ไหงกลายมาอยู่แถวหลังกะน้องเรน2คนได้เนี่ย

หันไปมองหน้ากัน เห้อ หนูยังไม่พร้อมจะขึ้นไปเจอด๊อง ติ่นเต้น

ขอดูอยู่ข้างล่างอีกนิดได้มั้ยยย

ก็เลยไม่ขึ้นไปแถวหน้าดีกว่า

เห็นพิมได้ซีวอน ฝนได้มิน พี่นีได้ฮัน ไม่มีใครได้ตรงงง เลย แต่ก็ดีๆกันทั้งนั้นอ่ะ

(นั่งกลับมานึกย้อนหลัง ให้ช้ำใจเล่น  ถ้าเรียงตามคิวเลิมแล้ว  เราต้องต่อพี่นี พี่นีได้ฮัน  เราก็ต้องได้ด๊องสิ  แง้ๆๆ   นึกแล้วเป็นความผิดพลาดครั้งยิ่งใหญ่ในชีวิต  โฮกกก)

ระหว่างต่อคิว พวกเอสเจก็หันมาเห็นซิน แล้วก็ชี้กันใหญ่ คุณซินเธอก็เลยกรีดพัดโชว์

โอ้ววว ฮีชอลๆๆ (อ่านปากด๊องเอา อิอิ)

ตอนนั้นดีใจอย่างเดียว อย่างน้อยด๊องกะทึกก็มองมาทางเรา (ถึงไม่ได้มองเราก็เหอะ55)

ทึกๆๆ เสียงหัวใจเต้น….แงง แล้วหนูจะได้ครายย

ยังไงก็จะเอาด๊องง

เปิดหน้าด๊องไว้เลยดีกว่า

และแล้วก็มาถึง น้องเรนได้ยอกแจ ส่วนเราก็…ก็ต้องได้ชินดงอ่ะสิ ม่ายยยย

ตกใจแบบอกสุดชีวิต เดินผ่านหน้าหนุ่มหล่อ 10 ชีวิตโดยไม่ได้มองซักแอะ สติหลุดลอยไปแล้วว

โอ้วววว…ในที่สุดก็มายืนหน้าชินดง พร้อมส่งปฏิทินหน้าด๊องไปให้

ชินดงเห็น ก็พูด โอ้ ทงเฮๆๆๆ

ละก็มานั่งหา หน้าตัวเองเซ็น เราก็รู้สึกผิด เลยช่วยหาให้ และก็ชี้ หน้านี้ๆๆๆ (จะฟังรู้เรื่องมั้ยย)

ชินดงก็หันมามอง และก็เซ็น

เราก็ได้แต่ยืนอึ้ง..แระก็บอกแต้งกิ้วๆๆ เหอๆ

โคมับซึมนีดะที่เรียนมาตอนนั้นไม่อยู่ในสมองเลย-*-

ชินดงยื่นมือมาให้จับ เราก็จับจับตอบ มือใหญ่ได้อีก 555

เสร็จแล้วก็ยืนอึ้งต่อ หันไปมองน้องเรน ยอกแจยังเซนให้อยู่

ชินดงหันไปเห็นซินก็ขอจับมือ 55 (ชินดงเนี่ย น่ารักจิงๆเลย จุ๊บๆๆ)

เสร็จเรียบร้อยก็เดินออกมา พิมถามคำแรกก

พี่เอฟได้ใครๆๆ

หลังจากนั้น อยู่ดีๆ น้ำตามันก็ไหลออกมาตอนพูดคำว่า...ชินดงงงง

ฮืออออ ...เค้าก็รักนะชินดง แต่ เค้าแค่อยากได้ด๊องกะทึกมากกว่าเท่านั้นเองง-*-

เดินลงมา มีแต่คนขอแลก ทึก ด๊อง คิบอมม โฮกกก กูเศ้ราาา

มีคัยอยากได้ชินดงมั้ยคะ เหอๆๆๆ

ร้องไห้อยู่ข้างหน้านานมากก

มีพี่คนนึงช่วยปลอบบ ขอบคุณมากนะคะ

แต่ยิ่งปลอบก็เหมือนยิ่งร้อง ก็เห็นละมันยิ่งนึกถึงชินดงนี่-*-

เห้ออ ในที่สุดก็รีบหนีกลับบ้านมาก่อนน ด้วยความชอกช้ำใจ โทรไปเล่าให้เอ๊าะกะน้องโบว์ฟัง จนแบทหมด

กลับบ้านไป ก็รีบนอนเลย นอนไปก็ร้องไป ฮึกๆๆ ไม่น่าเรยเรา เกือบได้ด๊องกะทึกแล้วมั้ยล่ะ

แต่ดวงมันจะได้ชินดงนี่เนอะ จบข่าว-*-///

กลับมาอัพบล็อกอีกครั้ง..เพราะอะไรน่ะเหรอ 

เพราะว่าอยากจะเก็บความรู้สึกทั้งทุกและสุขกับการมาของเอสเจในครั้งนี้เอาไว้ 

ทุกอย่างเท่าที่จะสามารถนึกออกและถ่ายทอดเป็นตัวหนังสือเก็บไว้ได้

เรื่องแรกที่ลืมไม่ได้ก็คือ...บัตรมี้ตติ้ง

ตอนแรกก็กะตัดใจไม่เอาเหมือนบัตรซี้ดละ

แต่ก็นะ พอคิดว่ามันเป็นโอกาสเดียวแล้วนะ ที่ได้เจอ

เอาก็เอาวะ ...พยายามสุดชีวิตเพื่อเอสเจ จะแลกกับผลอะไรที่ตามมาก็ไม่สนใจ

นั่งฟังซี้ดทั้งวัน ทั้งๆที่จะสอบ ส่งแมสเสสไปกี่ทีก็ไม่ได้เลย( มัวแต่มือสั่นตอนที่พิม -*-)

คืนนั้นนั่งรอฟังรายชื่อกะฝน พี่นี ไปร์ท ถึงตี2

ละฝนก็ได้ …ได้ไปคนนึงแล้ว ฝนดีใจใหญ่เลย พิมมาในเอ็มมือสั่น

ตอนนั้นก็พิมบอกไปกับฝนว่าดีใจด้วยนะ แต่ในใจตอนนั้นมันเศร้าอย่างบอกไม่ถูกเลย

พี่นีก็ร้องไห้ ฝนก็โทรไปปลอบ

วินาทีนั้น อยากปลอบพี่นี อยากบอกว่า

..ไม่เป็นไรนะพี่นี

..ต้องสู้สิ เรายังมีหวังนะ เรามาพยายามด้วยกันต่อ

แต่.. มันพิมไม่อออกจิงๆ นั่งทำใจอยู่หน้าคอมเงียบๆคนเดียว ร้องไห้จนนอนหลับไป

พอมารู้อีกทีวันรุ่งขึ้น ว่าแกรมมี่ลงไปแล้ว 400 คน แต่ดันโดนแฮกไปแล้วซะนี่ ชื่อหายหมดเลยบอกว่าจะให้ลงใหม่

ต้องคอยไปเชคในบอร์ดว่าหายล่มเมื่อไหร่ …ลงไปซื้อข้าวมารอ

ปรากดมาบอกทีหลังว่ากู้ได้แล้ว (เพื่ออออ-*-)

ตอนแรกพยายามบอกตัวเองให้ตัดใจ

บอกตัวเองว่าไม่…ไม่…ไม่ เอาแล้ว เราต้องอ่านหนังสือได้แล้วนะ

แต่เอาเข้าจิงๆก็ทำไม่ได้

ไม่มีกะจิดกะใจอ่านหนังสือเลย

รอจนหกโมงเย็น กะว่าเอาวะครั้งสุดท้าย โอกาสสุดท้ายแล้ว ต้องทำให้ได้ ส่งเมสเสสไปสามอันเลย

ตอนนั้นก็ไม่ได้ก็ไม่เป็นไร ยังไงเราก็พยายามที่สุดแล้ว ไม่ใช่ว่าเราไม่ได้ทำอะไรเลยนะ

โทรๆๆๆ อีกวัน แต่โทรเท่าไหร่ก็ไม่ติด สายไม่ว่างเลย ฮืออ

ละพี่นีก็บอกว่ามีให้ลงอีกรอบ200คน ของแกรมมี่ กรี้ดดด

มัวแต่นั่งสมัคร ในเอ็มตอนนั้นก็วุ่นมากเลย คุยทั้งกับพี่นี ฝน

กดลงชื่อเท่าไหร่ก็เด้ง ไปติดอีกทีหน้า 23 ได้มั้ง คนที่ 300 กว่าๆ

เอ็มไปหาพี่นีว่าได้ยัง พี่นีก็บอกว่าได้พอดีเลยเอฟ คนที่ 198 เกือบไม่ได้ละ

เรนก็ได้แล้ว ฝนก็ได้แล้ว พี่นีก็ได้แล้ว ..เหลือเราคนเดียวสิ

ตอนนั้นหมดหวัง หมดกำลังใจ เอสเอ็มเอสก็คงไม่ได้ เพราะไม่เห็นโทรมาเลย ป่านนี้แล้ว

ฝนก็บอก ไม่เป็นไรเอฟเด๋วเค้าช่วยโทรให้นะ .. อยากบอกว่าขอบคุณมากนะฝน ขอบคุณจิงๆ

พี่นี กะฝน มาขอชื่อไป บอกว่าเรนลงชื่อพี่นีซ้ำ จะแก้อิดิทชื่อใส่ชื่อเอฟลงไปนะ

ตอนนั้นก็กำลังอึ้งๆ งงๆ ว่าจะได้จิงเหรอ

คุยในเอ็มกันวุ่นวายมาก ส่วนซี้ดก็เปิดไปงั้นๆ ตอนนี้ไม่สติฟังแล้ว

ระหว่างนั้น เสียงดีเจซี้ด ก็ผ่านหูไป … อ้ากก นั้นชื่อกู

…. วลัยลักษณ์ กุลไทย…

จิงป่าววะ…. หรือกูฝันไป

ได้ยินผ่านมากๆ…ยังไม่เชื่อหูตัวเอง ตอนนั้นยังไม่กล้าหวัง หรือว่าหูแว่วไปจิงๆ ทำไมเค้าไม่โทรมา (โหมดฉับฉน)

รีบพิมบอกฝนกะพี่นี ว่าไม่ต้องแก้ชื่อแล้ว ได้บัตรจากซี้ดแล้ว

ตอนนั้น ในใจว้าวุ่นสุดๆ นั่งรอโทรศัพท์

ในที่สุดซี้ดก็โทรมา ตอนรับนี่พยายามกลั้นเสียงสุดๆ ไม่ให้สั่น

ได้รหัส s132 จำได้แม่นจนขึ้นใจ (ยิ่งกว่าชื่อยาที่จะสอบอีก-*-) ดีใจบอกไม่ถูก ได้แล้วจิงๆๆๆๆๆ

ในที่สุดก็ได้กันทั้งกลุ่มเลย ฝน พี่นี พิมมี่ เรนซี่

แต่พอมาคุยในเอ็มพี่นีกลับไม่ดีใจ พี่นีบอกว่ากลัวเค้าจดชื่อเราไป ตอนอีดิท

รู้สึกผิดได้อีก … ถ้าพี่นีไม่ได้ ก็เพราะพี่นีใส่ชื่อเราลงไปนะเนี่ย

ละพี่นีก็ยังมาคุยกะเราอีกว่า

**คุยกับพี่นี  ...(ก๊อบจากไดพี่นีมาเลย ฮ่าๆๆ)
..เอฟ พี่มีเรื่องจะรบกวน
..คือว่า ถ้าพี่ไม่ได้บัตรอ่ะ
..เอฟไปเป็นเพื่อนฝนนะ
..เมื่อคืนพี่ไม่กล้าบอกฝนว่า พี่ไม่อยากไป ถ้าพี่ไม่ได้อ่ะ
..เพราะเด๋วฝนจะไม่มีเพื่อนไป แต่ตอนนี้ฝนมีเอฟแล้ว พี่ก้สบายใจ
..เอฟลองนึกภาพดูดิ ถ้าพี่มองคนอื่นที่ได้เจอ แล้วพี่ไมได้เจอ พี่จะเจ็บมากกกกก
..ดังนั้น ถ้าพี่ไม่ได้ ก้ขอให้สนุกกันนะ ทุกคน

เราก็แบบจะบอกพี่นียืนยันว่ายังไงพี่นีก็ได้บัตรน่า  ก็พูดไม่ได้ เพราะว่ายังไม่ชัวร์

อยากให้ไปด้วยกันหมดอ่ะ   ตอนนั้น ได้บัตรแล้ว  ก็ยังรู้สึกไม่สบายใจอยู่ดี 

ต้องรอลุ้นอีกว่าจะมีชื่อพี่นีป่าว … ในที่สุดก็มี เย้ๆๆๆ

กว่าจะได้บัตรมา….ต้องพยายามอดหลับอดนอน ฟังซี้ดจนหลอนไปละ

ถ้าบัตรมันได้มาง่าย เราก็คงไม่เห็นค่าของมันขนาดนี้สินะ

ต้องขอบคุณพี่นี ฝน มากๆเลยนะ ที่คอยช่วยเป็นกำลังใจให้ ไม่อย่างนั้น เราคงท้อไปนานแล้ว

ขอบคุณซี้ด  ขอบคุณแกรมมี่ ที่ให้บัตรพวกเรา (ถ้าไม่ได้ กะจะให้พี่นีเอาระเบิดแถวบ้านมาวางละ หึหึ)

มันเป็นความทรงจำที่ดีจิงๆ   ต่อไปนี้แก๊งจู๋ของพวกเราจะดวงไม่จู๋อีกต่อไปแล้ว 

เพราะเปลี่ยนเป็นแก๊งฉิ่งฉาบแทน ฮ่าๆๆๆ